زمینه و هدف: میزان مرگ و میر ناشی از سرطان مری از نوع سلول های سنگفرشی (ESCC) در ساکنان منطقه شمال شرق ایران بالاست و شاید این افراد در معرض مقادیر زیاد هیدروکربن های پلی سیکلیک آروماتیک (PAHs) از جمله بنزوآلفاپیرن باشند. به همین علت در این مطالعه، غذاهای غالب و آب را به عنوان منابع دریافت بنزو آلفاپیرن غذایی مورد آزمایش قرار دادیم.روش بررسی: میزان بنزوآلفاپیرن در 90 نمونه غذای غالب و آب جمع آوری شده از مناطق پرخطر و کم خطر سرطان مری با روش کروماتوگرافی مایع (HPLC-FL) تعیین شد و مقدار بنزوآلفاپیرن دریافتی روزانه از راه غذای غالب و آب در 40 بیمار مبتلا به 40 ,ESCC شاهد بالینی از منطقه پرخطر و 40 شاهد از منطقه کم خطر بر اساس پرسشنامه تغذیه ای محاسبه گردید.یافته ها: میانگین بنزوآلفاپیرن غذای غالب و آب در هر دو منطقه، مشابه و در محدوده استاندارد بود. با این حال، مقدار بنزوآلفاپیرن دریافتی روزانه از غذای غالب و آب در گروه شاهد ساکن منطقه پرخطر به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد ساکن منطقه کم خطر بود (91.4±5.5 در مقابل (p<0.01, 70.6±5.5 که این تفاوت پس از تطبیق دادن گروهها از نظر محل زندگی (شهر یا روستا) و منبع PAHs داخل منزل شامل مصرف سیگار، تریاک، سوخت مورد استفاده برای پخت و پز و گرما نیز معنی دار بود (p=0.02).نتیجه گیری: اگرچه مقدار بنزوآلفاپیرن دریافتی روزانه از راه غذای غالب و آب خیلی زیاد نبود، ساکنان منطقه پرخطر سرطان مری بیشتر در معرض دریافت هیدروکربن های پلی سیکلیک آروماتیک از راه غذا قرار داشتند.